Φρίντα και Τίκι

Η Φρίντα ήταν ένα πόνι που την χρησιμοποιούσαν για αναπαραγωγή. Κάθε λίγα χρόνια, τη ζευγάρωναν και το πουλαράκι της το έπαιρναν και πήγαιναν για πούλημα. Τώρα που ήταν πιά αρκετά ηλικιωμένη, ο κτηνοτρόφος  που την είχε αποφάσισε να τη ζευγαρώσει για μιά τελευταία φορά με ένα γαϊδούρι για να πάρει ένα μικροσωμο μουλάρι. Όμως, η ηλικία της και οι συνθήκες στις τις οποίες ζούσε  έκαναν την ένωση ανεπιτυχή. Ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε ο κτηνοτρόφος.

Γι’αυτο, έδωσε τα δύο ζώα σε έναν έμπορο σιδερικών. Αυτός με τη σειρά του τα νοίκιαζε  με το μήνα για να τα έχουν κάποιοι άνθρωποι στον κήπο τους. Η Φρίντα και ο γαϊδαράκος ζούσαν σε κακές συνθήκες, συνήθως δεμένα σε δέντρα και τρεφόταν με ακατάλληλη τροφή. Η Φρίντα πάθαινε συχνούς κολικούς και τελικά ο έμπορος συνειδητοποίησε ότι πιθανά θα  πέθαινε. Έτσι, μας τη χάρισε.

Όταν ήρθε η ηλικιωμένη πονίτσα δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Όμως, με τη συντροφιά των άλλων αλόγων, την αγάπη και τη φροντίδα των εθελοντών μας, τη σωστή περιποίηση των οπλών της από τον πεταλωτή μας και με το καλό φαγητό και τις βιταμίνες, τελικά πήρε τα πάνω της.

Έγινε φίλη με την Κόμπρα, την γλυκιά μαύρη φοράδα μας και άρχισε να φαίνεται ξανά όμορφη.

Ο οδοντίατρος των ιπποειδών της έβγαλε  μερικά σάπια δόντια και η Φρίντα άρχισε να τρώει με περισσότερη όρεξη. Πήρε και βάρος, κάτι που το αποδώσαμε στην οδοντιατρική φροντίδα.

Ξαφνικά, ένα πρωί, πηγαίνοντας στον στάβλο της για να της πάμε σανό, την είδαμε με ένα νεογέννητο πουλάρι.

Ήταν σαν ένα μικρό θαύμα!

Μείναμε άναυδοι με την υπέροχη αυτή έκπληξη!

Για μέρες, μαζευόμασταν όλοι στο σταύλο της και χαζεύαμε για ώρες το όμορφο μωρό.

Τώρα, το μικρό είναι σχεδόν 6 μηνών, χαρούμενο και υγιές και εξαιρετικά άτακτο.

Το ονομάσαμε Μιλάγκρε, που σημαίνει θαύμα στα πορτογαλικά, αλλά το όνομα αυτό ήταν λίγο πολύ μεγαλοπρεπές για το θρασύτατο μικρό μουλαράκι που κάλπαζε ατίθασα ανάμεσα στις φυστικιές με κάθε ευκαιρία. Ήταν τόσο χαριτωμένο, σαν ένα μικρό φιστίκι και από εκεί πήρε το παρατσούκλι Τίκι.

Η Φρίντα ήταν μια έμπειρη μαμά, τον άφηνε να θηλάζει συχνά και τον πρόσεχε, αλλά συναισθηματικά ήταν κάπως απόμακρη από το μικρό μουλάρι. Νομίζουμε ότι περίμενε να τον πάρουν κι αυτόν, όπως όλα τα προηγούμενα μωρά της. Ο Τίκι δεν φαινόταν να ενοχλείται από αυτό και έβρισκε για υποκατάστατο μπόλικα χάδια και αγάπη από τους εθελοντές μας.

Παρόλο που έχουν περάσει πολλοί μήνες, εξακολουθούμε να είμαστε μαγεμένοι από τη θέα του μικρού μας θαύματος καθώς μασουλάει τα κουμπιά μας, έρχεται να τον χαϊδέψουμε και τρέχει τριγύρω χωρίς να νοιάζεται για τίποτα.

Μας φαίνεται επίσης ότι η Φρίντα αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι θα κρατήσει το τελευταίο της μωρό και είναι πιο στοργική απέναντι ​​του. Μακάρι να ζήσουν ευτυχισμένοι μαζί για πολλά χρόνια.

Και σε περίπτωση που αναρωτιέστε, το γαϊδουράκι που είναι ο μπαμπάς του Τίκι διασώθηκε επίσης χάρη σε μία αφοσιωμένη και ευρηματικό εθελόντρια μας. Ήρθε στη Βρούβα το περασμένο φθινόπωρο και ζει την καλύτερη ζωή του μαζί με τα άλλα γαϊδουράκια μας. Τον λέμε Αλέξανδρο, από το όνομα της διασώστριας του.